వెన్నెల పొలిమేర -- వెలుగు నా వెండితెర

కధలెెెెెన్నో.. కలలెెెన్నో..

కల్పనలెన్నో.. కావ్యాలెన్నో.. 

వెతలెన్నో.. వ్యధలెన్నో.. 

భావాలెన్నో.. భావోద్వేగాలెన్నో.. 

ఇన్ని కలగలిసిన వెలగుల చీర..

చల్లని వెన్నెల నా వెండితెర..

తాతలనాడు పుట్టినా..

తండ్రుల తరం చుట్టినా..

ప్రతీ తరానికి నువ్వే కదా నేస్తం.. 

ఎందరికో నేస్తానివి.. 

నాబోటోళ్ళకి ప్రేయసివి.. 

కరోనాకోరల్లో చిక్కుకుని

ఇన్నాళ్ళకు విరామం తీసుకుని.. 

మా గుండెల్లో విరహపు బడభాగ్ని రేపావు.. 

ఏనాటి బంధమిది

నేస్తమా నీది-నాది. 

అనుభవాలసారమే జీవితం. పుట్టుకనుంచి చావు వరుకు ఎన్ని భావోద్వేగాలు. క్షణికం ఈ జీవితమని తెలుసు.. కానీ క్షణం కూడా ఆగని ఆరాటమే కదా మన జీవన పోరాటం. ఎన్నిసార్లయినా పడిలేస్తాం సాగర కెరటంలా..  ఆశ! మనిషిని నడిపించే సాధనం. అర్ధంలేని అర్ధమే జీవిత చక్రాలను నడిపించే ఇంధనం.ఆశ చావదు.. డబ్బు చాలదు.. బ్రతుకు సాగదు.చెప్పడానికి నామోషీ..నవ్వుకేమో నగిషీ..గుండె చప్పుడు ఎగసెగసీ ఎన్నాళ్ళు సాగుతుందో బ్రతుకు పయనం.క్షణం నవ్వు.. క్షణం కుట్ర

..క్షణం బాధ..క్షణం కుతంత్రం.. అంతలో గుర్తొస్తుంది మానవత్వం..అరెరే! ఇది తప్పు కదా..అనిపిస్తుంది..బ్రతకాలంటే తప్పదనిపిస్తోంది..