అక్షరాల పూలు రాలుతున్నాయి..
మధురమైన మన చెలిమికి..
మనోహర కవితలల్లమన్నాయి..
కోకొల్లలైన పూరేఖులలో
పరిమళించేవి కొన్ని..
పరవశాన్నిచ్చేవి కొన్ని..
ఎన్నని ఎంచను..
వేటిని తుంచను..
పరిమళించేవి నీ సుగుణాలైతే..
పరవశింపజేసేవి నీ ఆలోచనలే..
పూలురాలే వసంతమొచ్చేది..
ఉన్న పూలను రాల్చడానికా..
లేక కొత్త పూత పూయించడానికా..
నీ చెలిమీ నాకంతే..!!
నిరాశ నీరదాలు..
నన్నావహించినప్పుడు..
విధిరాత మొత్తం నా పై..
ఎదురుదాడి చేసినప్పుడు..
కత్తుల్లాంటి నీ మాటలే..
వాటిని తుంచేస్తాయి..
మరల.. మరల.. ఆ మాటలే
నాలో కొత్త ఆశల
చిగుళ్లు పూయిస్తాయి..
అందుకే..
మన స్నేహ వసంతాన్ని
పాటలా ఆలపించే
నల్లని కోయిలనవుతా..
నిత్యం నీతో ఉండే..
నీ నీడనౌతా...!!
